MCV – średnia objętość krwinki czerwonej
Typowy zakres: ok. 80–100 fl.
Co oznacza →Morfologia – krwinki czerwone
MCH to średnia masa hemoglobiny przypadająca na jedną krwinkę czerwoną. Parametr ten oblicza analizator hematologiczny na podstawie stężenia hemoglobiny i liczby erytrocytów. MCH interpretuje się zawsze razem z MCV i MCHC, bo dopiero zestawienie tych wskaźników mówi, jaki „typ” ewentualnej niedokrwistości obserwujemy.
Typowy zakres referencyjny
ok. 27–33 pg (pg)
Niskie MCH (niedobarwliwość) oznacza, że krwinki zawierają mniej hemoglobiny niż zwykle. Najczęściej towarzyszy niedoborowi żelaza, a także niektórym chorobom przewlekłym czy talasemii. Zwykle ocenia się je łącznie z niskim MCV i ferrytyną.
Wysokie MCH (nadbarwliwość) bywa związane z niedokrwistością makrocytową — na przykład przy niedoborze witaminy B12 lub kwasu foliowego. Wynik nieznacznie powyżej normy nie zawsze oznacza chorobę i wymaga zestawienia z MCV oraz obrazem klinicznym.
Typowy zakres: ok. 80–100 fl.
Co oznacza →Typowy zakres: ok. 32–36 g/dl.
Co oznacza →Typowy zakres: ok. 11,5–14,5%.
Co oznacza →Typowy zakres: kobiety ok. 4,0–5,2 mln/µl; mężczyźni ok. 4,5–5,9 mln/µl.
Co oznacza →Typowy zakres: kobiety ok. 12–16 g/dl; mężczyźni ok. 13–17 g/dl.
Co oznacza →Niskie MCH to niedobarwliwość krwinek — najczęściej kojarzona z niedoborem żelaza. Lekarz zwykle zestawia ją z MCV, ferrytyną i obrazem morfologii, zanim postawi rozpoznanie.
Podwyższone MCH bywa związane z niedokrwistością makrocytową, np. przy niedoborze witaminy B12 lub kwasu foliowego. Nieznaczne przekroczenie normy nie musi oznaczać choroby.
MCH 26 pg jest tuż poniżej typowego zakresu (ok. 27–33 pg). Pojedynczy, lekko obniżony wynik często nie ma znaczenia klinicznego, ale warto omówić go z lekarzem w kontekście MCV i poziomu żelaza.